Göz kapaklarında biriken o ağır yorgunluk.
Sunulan emekler, Kırık bardaklardan sızan bir ikindi üstü...
Yetmedi.
Göz kapaklarında biriken
o ağır yorgunluk.
Sunulan emekler,
Kırık bardaklardan sızan bir ikindi üstü...
Yetmedi.
Sen kuşları topladın heybene,
Gökyüzünü ters çevirdin,
Olmadı.
Bir tren kalktı göğsünün
coğrafyasından;
Raylar sustu,
Şehir sustu.
Şimdi ey, ceplerinde boşluk biriktiren
çocuk!
Çıkar o büyük, o görkemli sıfırı;
Bir fincan kahve gibi bırak masaya
hüznünü.
Madem dolmuyor bu imla hatası,
Madem eksik kalıyor her şey.
Söyle o zaman...
Eksikliğin o en gürültülü şarkısını:
Kendini geri çek,
Ve başlasın;
Yokluğun o ağır gövdesi.
Zafer BACIOĞLU
/Şair günceleri